Już na wstępie film pt.„Czary mary i uroki” w reż. Franciszka Trzeciaka stworzył wyjątkową atmosferę. Nie zabrakło wzruszających wspomnień o Marii Kozłowej i Annie Rzeszut – dwóch założycielkach, bez których nie byłoby tej pięknej historii. Wspomnienia, wspomnienia i opowieści obecnych „Lasowiaczek” spowodowały wielkie wzruszenie niejednego widza, gościa, byłej lub byłego uczestnika zespołu obecnego na sali.
Tyle się teraz mówi o przekazywaniu tradycji kolejnym pokoleniom, a przecież ten przekaz trwa nieustająco od wielu lat (grupa Lasowiaków zaczęła kształtować się w Puszczy Sandomierskiej już od XIV–XVI wieku). Zawsze znaleźli się jacyś „zapaleńcy”, ludzie o szczególnej wrażliwości i przynależności do swojego regionu, którzy chcieli zostawić jakąś cząstkę po sobie, po swoich przodkach, zapisując w muzyce, malarstwie, rzeźbie, tańcu oraz w opisie czy w przekazie słownym (opowieści, gusła, receptury, pieśni) coś ważnego dla potomnych.
Mamy XXI wiek i stale znajdują się młodzi, którzy inspirują się muzyką, gwarą, historią, strojem swojego regionu. Tak też było na benefisie, gdzie zespół „Somethingski” zaprezentował niezwykłą muzykę, takie echa puszczy, i teksty o historii Lasowiaków. Niesamowite przeżycie tego krótkiego koncertu dopełnił głos Marii Kozłowej niosący się po sali i wprawiający słuchaczy w tamte minione czasy, jakąś baśniowość i tajemnicę.
W Baranowie Sandomierskim to zespół „Lasowiaczki”, przez 50 lat pielęgnuje lasowiackie tradycje i przekazuje je kolejnym pokoleniom. Są to ludzie autentyczni, zawsze gotowi do występu, wytrwali, o niesłabnącej pasji i radości ze wspólnego działania.
Tyle ciepłych słów, gratulacji, wspomnień i przyjaciół przybyło tego jubileuszowego dnia by przytulić zespół i wyrazić swoją wdzięczność za ich pracę, sukcesy i życzliwość.
Jakże miło było uczestniczyć w tym pięknym wydarzeniu, przypominającym życie pokoleń Lasowiaków, które zamieszkiwały tereny dawnej Puszczy Sandomierskiej.
Zespół Obrzędowy „Lasowiaczki” słynie z gościnności i regionalnego jadła, dlatego też wszyscy goście zostali zaproszeni na jubileuszowy tort oraz pyszności przygotowane w lasowiackim smaku.
I pozwolę sobie na koniec przytoczyć słowa Babci Hani zapamiętane przez Zosię Wydro i Basię Sroczyńską (uwiecznione w wydawnictwie pt. „Kobiety Lasowiaczki” – strażniczki rodzimego dziedzictwa – O Babci Hani):
Pamiętojta!
Jak mawiała Babcia Hania:
To nasze korzenie, a od korzeni nie można się odciąć. Lud bez własnej tożsamości nie ma prawa przetrwać. A my nie mamy się czego wstydzić.
Przecież to nasi ojcowie wyrwali tę ziemię puszczy. To oni ją uprawiali, budowali swoje gospodarstwa, budowali dzisiejszą Polskę.
My musimy o tym pamiętać i wiedzieć kim jesteśmy.
—
Tego sobie życzyła Anna Rzeszut, nasza Babcia Hania. A my wypełniamy ten wyryty w naszych sercach testament.
Dziękujemy za pomoc finansową w organizacji benefisu naszym partnerom:

Katarzyna Gwoździowska
Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Baranowie Sandomierskim
zdjęcia: Tomasz Młyniec























































































































































